In Groepe

10 Augustus 2017

As vroue in bedieninge en die leierskap van die Wes-Kaapse Sinode van die NG Kerk, verbind aan mekaar tot diens binne die liggaam van Christus, verklaar ons as volg:

Ons glo dat alle mense gelykwaardig na die beeld van God geskape is en daarom met gelyke respek en waardigheid behandel behoort te word (Gen1:27). Ons bely die eenheid van alle gedooptes (Gal 3:28). Ons getuig dat God beide vroue en mans roep na bedieninge van geestelike leierskap en dat God hulle seën met gawes om hierdie rolle te vervul. In 2017, waar ons 500 jaar sedert die aanvang van die Reformasie herdenk, herdenk ons die geskenk van die priesterskap van alle gelowiges – die reg van alle gedooptes om voor God vir mekaar te bid en God se genadige liefde en vergifnis te verkondig.

Ons dank God vir vroue wat in die amp van predikant en kerklike jeugwerker leiding neem. Ons dank God vir vroue wat die amp as ouderlinge en diakens opneem. Ons vier die manier waarop vroue binne die akademie leiding neem en waardevolle teologiese bydraes lewer. Ons kan getuig van vroue se toenemende aktiewe deelname in posisies van leierskap binne ons kerkstrukture. Ons is dankbaar vir die toewyding waarmee vroue mekaar binne gemeentes en ringe ondersteun en geestelik versorg om bydraes te maak en te floreer. Ons pluk met groot dankbaarheid die vrug van die pynlike pad wat vrouepioniers gekom het om die weg te baan na meer gelykheid en geregtigheid vir vroue binne ons kerk en samelewing. Die toewyding en doelgerigtheid waarmee vroue as aktiviste werk om onregte uit te wys, mense in siekte, geweld, armoede en diskriminasie by te staan en transformasie te bevorder, vul ons met verwondering en dankbaarheid.

Ons weeklaag oor die afmetings wat geslagsgebaseerde geweld in ons land aanneem. Die brutaliteit waarmee soveel vroue behandel word, reflekteer ‘n oortuiging dat vroue minderwaardig teenoor mans is, gebore is om mans te bedien en dat vroue nie respek en waardigheid verdien nie. Die lyding van vroue in ons land as gevolg van die wisselwerking tussen ras, armoede, siekte en geslag vul ons met diep kommer en pyn. Dit is vir ons pynlik om te luister na die stories van vroue in die bediening en leierskap van die kerk wat getuig van ervarings van stemloosheid, diskriminasie en marginalisering. Ons treur oor talle vroue wie se gawes langs hierdie weg vir die kerk verlore gaan.

Ons bely ons skuld aan diskriminasie, stereotipering, misbruik, onderdrukking en apatie wat bydra tot die lyding van vroue, ook binne ons eie kringe. Ons bely dat ons dikwels self ‘n teologie van onderdanigheid van vroue bevorder – idees dat vroue op grond van hul biologie ondergeskik aan mans is, dat vroue minder van God se beelddraers is, of dat vroue se plek en rol beperk is tot voortplanting en die huishouding wat hulle uitsluit van publieke verantwoordelikheid vir die skepping.

Ons pleit by die kerk en elke gemeente om groter erns te maak om standpunt in te neem teen geslagsgebaseerde geweld. Ons dring aan op strukturele veranderinge, die ondermyning van patriargale denke, praktyke en taal wat die gelyke deelname van vroue en mans op alle vlakke van leierskap en binne die ampte moontlik sal maak. Dit impliseer ook dat die kerk en elke gemeente sal besin oor strategië om deelname vir vroue veilig en gelykwaardig te maak. Ons versoek die kerk en elke gemeente om te besin oor die manier waarop met die Skrif omgegaan word sodat die gelykwaardigheid en eenheid van vroue en mans duidelik verkondig en geleef word.

Ons verbind ons tot

  • Voortgesette gesprek met mekaar binne al die groeperings van vroue in die kerk;
  • die insluiting van mans by die gesprek oor geslagsgelykheid;
  • die aanspreek van seksuele en geslagsgebaseerde geweld en
  • bereidheid om te dien waar God ons roep.

Ons diepste verbintenis is tot solidariteit binne ons geledere as vroue in diens van God tot bevordering van ‘n waardige en gelyke bestaan vir alle vroue in ons kerk en land.